۳ استراتژی مهم برای مدیریت سرمایه در بورس

اقتصادسنج| بازار بورس یکی از بسترهای سرمایه‌گذاری با پتانسیل سود دهی بالا است که به خصوص در سال‌های اخیر مورد توجه و استقبال افراد زیادی قرار گرفته است.

اما حضور در این بازار نیازمند کسب دانش، مهارت و تجربه کافی یا استفاده از مهارت و دانش افراد با تجربه و تحلیلگران حرفه‌ای است و بدون داشتن دانش کافی و بدون رعایت اصول حاکم بر سرمایه‌گذاری در این بازار نمی‌توان به موفقیت رسید.

مدیریت سرمایه یکی از اصطلاحات رایج علم اقتصاد است که در بازارهای مالی کاربرد زیادی دارد. در واقع مدیریت سرمایه به معنی کنترل و بهینه سازی معاملات برای کسب بهترین بازدهی و کاهش ریسک و زیان است. عوامل مختلفی مانند هدف و مدت زمان سرمایه‌گذاری، میزان ریسک پذیری معامله‌گر و میزان سرمایه او، در انتخاب روش‌های مدیریت سرمایه تاثیر گذار هستند.

به طور کلی به سه روش می‌توان سرمایه خود را مدیریت کرد و این سه روش شامل استراتژی محتاطانه یا محافظه کارانه، استراتژی تهاجمی و استراتژی پوششی است.

استراتژی محتاطانه یا محافظه کارانه

این استراتژی به رعایت نهایت احتیاط در انجام معاملات بازار بورس اشاره دارد و برای کسانی که از این استراتژی استفاده می‌کنند، از دست ندادن سرمایه اولیه و کمترین میزان ریسک در معاملات اهمیت بسیار زیادی دارد.

استراتژی تهاجمی

در این استراتژی معامله گر حداکثر میزان ریسک را به سرمایه‌ی خود وارد می‌کند و البته به دنبال رسیدن به حداکثر میزان سود نیز است. در این استراتژی، کسب سود اهمیت زیادی دارد و همان قدر که ممکن است سود های زیادی را برای سرمایه گذاران رقم بزند، به همان اندازه می‌تواند ضررهای سنگینی را نیز برای سهامدار به دنبال داشته باشد.

استراتژی پوششی

این استراتژی مابین استراتژی محتاطانه و تهاجمی قرار دارد. معامله‌گر با استفاده از استراتژی پوششی برای رسیدن به سودهای معقول در معاملات خود، حجم معاملات متعادل و مدیریت ریسک قابل توجهی را برای جلوگیری از زیان‌های شدید رعایت می‌کند.

استفاده از استراتژی‌های مدیریت سرمایه در بازار بورس کاملا به روحیات و میزان ریسک‌پذیری سرمایه‌گذار بستگی دارد و عواملی مانند سطح دانش تکنیکال و سطح تسلط معامله‌گر به بازار بورس نیز بر انتخاب این استراتژی‌ها تاثیر گذار خواهند بود.

مدیریت دارایی چیست؟

دارایی‌‌ها، اموالی هستند که تحت مالکیت افراد یا شرکت‌ها قرار دارند و می‌توانند مشهود مانند ملک، خودرو، زمین و … یا نامشهود مانند برند یک شرکت، سرقفلی، حق تالیف، حق اختراع و … باشند.

از نظر قابلیت نقدشوندگی نیز، دارایی‌ها به دو دسته جاری و غیر جاری تقسیم می‌شوند. دارایی جاری در مدت زمان کمی قابلیت تبدیل شدن به پول نقد را دارد مانند سپرده گذاری‌های کوتاه مدت و پیش پرداخت‌ها.

دارایی غیر جاری در کوتاه مدت قابلیت تبدیل شدن به پول نقد را ندارد و معمولا با دید بلند مدت خریداری شده‌اند مانند ملک، سپرده گذاری‌های بلند مدت و زمین.

برای مدیریت دارایی دو تعریف وجود دارد. در امور مالی شرکت‌ها، مدیریت دارایی باعث حفظ و نگهداری دارایی‌های مشهود و نامشهود اعم از دارایی‌های فیزیکی، مالی، انسانی و اطلاعاتی یک شرکت می‌شود و تلاش مدیران دارایی بر این است که به بهترین شکل از دارایی‌های شرکت استفاده شود تا ارزش دارایی شرکت به حداکثر مقدار خود برسد.

شناسایی دارایی‌های کاذب، پیش بینی هزینه‌ها و بودجه، بهبود چرخه مالی، کارایی بیشتر در فعالیت‌های عملیاتی و… از جمله مزیت‌های مدیریت دارایی در سازمان‌ها محسوب می‌شود.

تعریف دوم مدیریت دارایی مربوط به کنترل و مدیریت سرمایه دیگران و سرمایه‌گذاری به‌ صورت غیرمستقیم است. یعنی یک فرد یا موسسه‌ی مالی به نیابت از سرمایه گذار، سرمایه گذاری کرده و با مدیریت دارایی‌ها و کنترل ریسک، سعی در کسب بازدهی مناسب دارد.