مردم ایران چه شباهتی با اصحاب کهف دارند!؟
زمانیکه در دوران کودکی و در بین قصص قرآنی به قصه اصحاب کهف رسیدیم چنان متعجب شده بودم که نمیتوانستم باور کنم و یا تصور کنم و البته اگر این قصه از دل قرآن برنیامده بود هرگز به باور...
اقتصادسنج | زمانیکه در دوران کودکی و در بین قصص قرآنی به قصه اصحاب کهف رسیدیم چنان متعجب شده بودم که نمیتوانستم باور کنم و یا تصور کنم و البته اگر این قصه از دل قرآن برنیامده بود هرگز به باور نمیرسیدم.
اما راستش پس از گذشت چندین سال وفاصله گرفتن از آن دوران در کمال ناباوری ،باورمان دوباره جان تازه ای گرفت و آن قصه تکرار شد اما این بار نه سیصد و نه سال گذشت بلکه تنها در دو سه سال چنان فاجعه ای بر سر اقتصاد بیمار کشور آوردند که قصه ای تازه و معاصر خلق شد و در کسری از لحظه سیر صعودی قیمت ها به تاسی از دلار و تورم فزاینده و بی سابقه چنان شتاب میگیرد که شبیه شوخی و یا بازی میماند با این تفاوت که واقعیتی تلخ است و جانکاه!
حقیقت ماجرا این است که دیگر نه رسانه نگاران و نه تحلیلگران انگیزه ای برای نقد و ارائه راهکار و…ندارند چراکه به نظر نمیرسد گوش شنوایی بشنود و بر ناله های اقشار و دهک های پایین تر وقعی بنهد.!
مثل این میماند که تلاش کنی به خواب زده ای را بیدار کنی!
چه شد که هیچ نظارتی بر هیچ خبطی وجود ندارد و بر چه اساسی توانستید در قبال افزایش و جهش فاجعه آمیز خودرو،مسکن،مایحتاج عمومی و…سکوت کنید و یا گاهی بدیهیات را تکرار کنید و در نهایت هم توپ ناکامی ها را به زمین بانک ها و نهادهای مالی و بنگاه های خصوصی بیاندازید که همین میزان اشتغال را هم مدیون سرمایه گذاری آن هایید.
مهم ترین دوگانه اقتصادی موضوع تورم و تولید است که سال هاست در کشاکش تحریم ها و ناکارآمدی ها و مولفه های دیگر حوزه اقتصاد روزگار میگذراند و…
مسیری که در آن قرار گرفتیم اصلا شبیه مهار تورم نیست و نمیتوان از آن انتظار کنترل و کاهش و حتی ثبات قیمت ها را داشت.
آنچه که بر سر سفره ها ملموس است شاخص فلاکت بیش از ۴۰ درصدی با تورم ۵۰ درصدی است که دیگر فهم آن نه اقتصاد دان میخواهد و نه تحلیلگر !
تورم ایران در سال های ۱۳۱۶ تا ۱۴۰۰ سه پیک تاریخی تورم را درک کرده
یعنی سال های ۱۳۲۲ و ۱۳۷۴ و۱۴۰۰ و البته در همه این سال ها کسری بودجه دولت،نبود دیدگاه های توسعه ای و اصلاحات ساختاری و سایر دلایل که اهمیتشان کمتر هم نیست از جمله تحریم ها وجوه مشترک تورم های فزاینده بوده است.
با این روند تورم برای سال ۱۴۰۲ بیش از ۶۰ درصد پیش بینی میشود که نسبت به سال گذشته بالای ۱۰ درصد افزایش خواهد داشت و این یعنی دسترسی یکبار دیگر به قله های تورم!
در حال حاضر هزینه ها در بودجه دولت قطعی است و درآمدها احتمالی.
بنابراین کسری بودجه در ۱۴۰۲ خود عامل بیش از ۳۰ درصدی در تورم خواهد بود.
همین عامل چالش اساسی دولت و مجلس بود که به افزایش تورم دامن زد و برخی از نمایندگان به جای تلاش برای مقابله با آن چاره را در فرافکنی دیدند و بردن بازی در زمین بانک ها و بنگاه های اقتصادی!
در سال های نه چندان دور هر چندسال یک بار شوک قیمتی در خصوص مسکن و خودرو حادث میشد که اقشار مختلف مردم را غافلگیر میکرد اما تنها در دو سال گذشته چنان قیمت مسکن ، اجاره بهای مسکن،خودرو و کالاهای اساسی و ارتزاقی افزایش یافته که دیگر قابل باور نیست و این حجم از گرانی و بی تفاوتی از سوی سکانداران دولت در بخش اقتصادی بی تردید در ذهن تاریخی کشور ماندگار خواهد شد.
البته با این تفاوت معنی دار که در این دو سال قیمت مسکن بی سر و صدا و آرام و بی هیاهو وارد چاله های قیمتی شده که پاسخگویی ندارد.
چرا دولت بعنوان متولی اقتصادی کشور بنابر دستور مقام رهبری و نصب العین قراردادن مهار تورم هیچ برنامه اجرایی را ارائه نمیدهد و آیا باز هم سال ۱۴۰۲ را باید به امید معجزه ای در اقتصاد کشور به پایان رساند بی آنکه اتفاق خوشایندی را تحربه کنیم!
احتمالا عمر ما قد نمیدهد اما امیدوارم فرزندانمان معنی عدالت را به صورت واقعی درک کنند و روزی روزگاری درک مشکلات مردم و چاره اندیشی در جهت حل آن دغدغه تصمیم گیرندگانی شود که غصه و غم گرسنگی مردم حتی یک کیلو از وزن بدنشان کم نکرد!
امیر نیک رویان/
بدون نظر! اولین نفر باشید