تداوم جنگ چه فاجعه‌ای را در بازار انرژی جهان ایجاد می‌کند؟
اقتصادسنج| از همان ابتدا نیز نشانه‌هایی وجود داشت که نشان می‌داد نتانیاهو و ترامپ به‌دنبال یک عملیات ضربتی و کوتاه‌مدت هستند؛ اما در عمل گیر کرده‌اند و اکنون به‌دنبال کسب یک دستاورد حداقلی برای خروج سریع از این بحران هستند. در این میان، یکی از مؤسسات معتبر حوزه انرژی تحلیلی قابل‌توجه ارائه کرده و به این پرسش پرداخته که آیا افزایش قیمت نفت تا این لحظه، همان «جهش اصلی» است یا خیر؟
پاسخ این گزارش منفی است و تأکید می‌کند که بازار هنوز به نقطه جهش واقعی نرسیده و آن مرحله در صورت تداوم شرایط فعلی، در پیش است. حتی برخی برآوردها، سناریوی نفت 200 دلاری را نیز دور از ذهن نمی‌دانند. بر اساس این تحلیل، در شرایط عادی حدود 20 میلیون بشکه نفت روزانه از تنگه هرمز عبور می‌کرد.
با کسر بخشی از صادرات جایگزین _از جمله حدود 5 تا 6 میلیون بشکه‌ای که عربستان از طریق خطوط لوله منتقل می‌کند_ هنوز حدود 16 میلیون بشکه در روز با اختلال مواجه شده است. از این میزان، نزدیک به 2 میلیون بشکه مربوط به صادرات ایران و حدود 4 تا 5 میلیون بشکه مربوط به صادرات عربستان (از مسیرهای جایگزین) برآورد می‌شود.
در سوی دیگر، برخی عوامل تعدیل‌کننده نیز وجود دارد: از جمله کاهش حدود 2.2 میلیون بشکه‌ای ظرفیت پالایش جهانی به‌دلیل تعمیرات دوره‌ای، آزادسازی روزانه حدود 2 تا 3 میلیون بشکه از ذخایر راهبردی توسط کشورهای مختلف، و همچنین عرضه حدود 700 هزار بشکه نفت از ذخایر شناور روی آب.
با این حال، حتی با در نظر گرفتن این متغیرها، بازار همچنان با کمبود قابل‌توجهی مواجه است. نکته کلیدی اینجاست که اگر این وضعیت _یعنی کسری روزانه حدود 2.5 میلیون بشکه_ به مدت دو ماه (60 روز) ادامه یابد، مجموع کمبود انباشته به حدود 150 میلیون بشکه خواهد رسید.
برآورد این مؤسسه نشان می‌دهد که حتی با مداخلات کشورهای گروه G7، ظرفیت جبران کامل این شکاف محدود است و در صورت تداوم شرایط، از حدود روز شصت‌ویکم، بازار با یک جهش قیمتی جدید و شدید مواجه خواهد شد. این در حالی است که تاکنون نیز قیمت نفت حدود 60 درصد افزایش یافته و اقتصادهای جهانی آثار این شوک را به‌وضوح احساس کرده‌اند.
بنابراین، در صورت تحقق سناریوی فوق، باید انتظار سطحی به‌مراتب بالاتر از افزایش قیمت را داشت. در چنین چارچوبی، فرسایشی شدن جنگ و تداوم این وضعیت، بیش از آنکه به نفع طرف‌های غربی باشد، می‌تواند فشار مضاعفی بر اقتصاد جهانی وارد کند و معادلات را به‌صورت بنیادین تغییر دهد.
بدون نظر! اولین نفر باشید