تأثیر مصرف خرما بر سیستم گوارشی/ روزانه چند دانه خرما می‌توان مصرف کرد؟
اقتصادسنج| خرما به دلیل داشتن فیبر در کمک به سلامت قلب موثر است. فیبر و اسیدهای چرب زنجیره کوتاه که برای قلب مفیدند برای روده هم ضروری‌اند و به این ترتیب خرما به سلامت سیستم گوارش هم کمک می‌کند.
خرما به دلیل داشتن فیبر در کمک به سلامت قلب موثر است. فیبر و اسیدهای چرب زنجیره کوتاه که برای قلب مفیدند برای روده هم ضروری‌اند و به این ترتیب خرما به سلامت سیستم گوارش هم کمک می‌کند.
از سوی دیگر خرما خواص آنتی‌اکسیدانی و ضدالتهابی دارد و جذب گلوکز را کُند می‌کند.
به گفته متخصصان، خرما می تواند فواید مختلفی برای سلامتی انسان داشته باشد که برخی از مهم‌ترین آنها در ادامه آمده است:
سلامت قلب
خرما که یک کربوهیدرات طبیعی سرشار از فیبر خوراکی است به حفاظت از قلب کمک می‌کند. مصرف فیبر خطر بیماری‌های قلبی‌ـ‌عروقی، دیابت نوع ۲ و چاقی را کاهش می‌دهد و همچنین در کاهش کلسترول و فشار خون موثر است.
فیبر، سه تاثیر عمده بر سلامت دارد:
با ایجاد احساس سیری بلندمدت به حفظ وزن سالم کمک می‌کند و در نتیجه فشارخون، قند خون و کلسترول را بهبود می‌بخشد.
هضم غذا را کندتر می‌کند و باعث تاخیر در ورود گلوکز و چربی‌ها به جریان خون می‌شود.
باکتری‌های مفید روده را تغذیه می‌کند و تولید اسیدهای چرب زنجیره کوتاه (SCFAs) را افزایش می‌دهد. این اسیدها محافظ قلب هستند.
سلامت دستگاه گوارش
فیبر و اسیدهای چرب زنجیره کوتاه که برای قلب مفیدند برای روده هم ضروری‌اند. آنها هم باعث تغذیه باکتری‌های مفید میکروبیوم روده می‌شوند و هم به محافظت از دیواره روده کمک می‌کنند. این فرآیندها به سلامت و کارکرد مطلوب روده می‌انجامند و همچنین سیستم ایمنی را تقویت می‌کنند و سلامت عمومی بدن را افزایش می‌دهند. همچنین پلی‌فنول‌ها، یعنی ترکیبات گیاهی نیرومندی که در تمامی میوه‌ها از جمله خرما موجودند به تقویت میکروبیوم روده کمک می‌کنند. برای بهره‌مندی از این فواید و تنظیم حرکت روده‌ها، مصرف روزانه ۳۰ گرم فیبر توصیه می‌شود.
خواص آنتی‌اکسیدانی و ضدالتهابی
خرما سرشار از پلی‌فنول‌هایی مانند بتاکاروتن، لیکوپن، فلاونوئیدها و آنتوسیانین‌هاست. این ترکیبات، خواص آنتی‌اکسیدانی و ضدالتهابی دارند و از سلول‌های بدن در برابر آسیب، بیماری یا سموم محافظت می‌کنند. تحقیقات درباره پلی‌فنول‌ها رو به افزایش است و مطالعات نشان می‌دهد که این ترکیبات ممکن است در پیشگیری و درمان بیماری‌های قلبی‌ـ‌عروقی، سرطان و چاقی نقش داشته باشند.
خرما جذب گلوکز را کند می‌کند
شیرینی خرما تنها از فروکتوز یا قند طبیعی میوه است و از این رو جایگزینی مغذی و سالم برای شیرینی و بیسکوئیت است. شاخص گلیسمی در خرما پایین تا متوسط است چراکه فیبر موجود در آن سرعت هضمش را کاهش می‌دهد و مانع افزایش ناگهانی قند خون می‌شود.
خوردن خرما به همراه چربی و پروتئین‌های سالم نظیر مغزها یا کره بادام‌زمینی، جذب قند را حتی بیش از این کاهش می‌دهد و این امر از نوسان سریع انرژی و خلق‌وخوی فرد که پس از مصرف شیرینی‌های فرآوری‌شده رخ می‌دهد، جلوگیری می‌کند.
سرشار از ریزمغذی‌ها
به گزارش ایندیپندنت، یک مشت خرما طیفی از ویتامین‌ها و مواد معدنی مورد نیاز روزانه را تامین می‌کند. خرما منبع غنی پتاسیم و کلرید است که در تنظیم تعادل شیمیایی آب و الکترولیت‌های بدن نقش دارد و مقداری از آهن لازم برای ساخت گلبول‌های قرمز خون را تامین می‌کند. خرما همچنین حاوی مقداری مس است که برای تولید گلبول‌های قرمز و سفید ضروری است.
این میوه مقدار قابل‌توجهی منگنز نیز دارد که برای فعال‌سازی آنزیم‌های مختلف از جمله آنزیم‌های هضم خوراک، ضروری است. نیاسین (ویتامین ب۳) موجود در خرما هم با تسهیل آزادسازی انرژی غذا به هضم آن و نیز به سلامت سیستم عصبی کمک می‌کند.
میزان مناسب مصرف خرما
یک مشت خرما، یعنی حدود ۳۴ گرم حدود ۹۰ کیلوکالری انرژی دارد و به همراه ۲۰ گرم کربوهیدرات کاملا طبیعی گزینه سالمی برای رفع میل به شیرینی است. این مقدار خرما سرشار از فیبر (۲.۶ گرم) است و به بهبود گوارش کمک می‌کند. همچنین پتاسیم بالایی دارد (۲۴۷ میلی‌گرم) که برای تعادل مایعات بدن و عملکرد قلب ضروری است.
خرما منبع ارزشمندی از آهن (۰.۷۵ میلی‌گرم) و مس (۰.۰۱ میلی‌گرم) به شمار می‌رود که برای تشکیل سلول‌های خون مهم است. وجود کلرید (۶.۱ میلی‌گرم) و منگنز (۰.۲۳ میلی‌گرم) هم به تنظیم عملکرد بدن و فعالیت آنزیم‌ها کمک می‌کند. در کنار تمامی اینها، ویتامین ب۳ یا نیاسین (۱.۱ میلی‌گرم) موجود در خرما نقش مهمی در تولید انرژی و حمایت از سیستم عصبی ایفا می‌کند. خرما همچنین مقداری منیزیم و کلسیم دارد. البته بسیاری از انواع خرمای خشک حاوی ماده حساسیت‌زای دی‌اکسید گوگرد هستند.
خرما به‌رغم تمام فوایدش قند بالایی دارد، هرچند این قند طبیعی است. بنابراین باید حد تعادل را در مصرف آن رعایت کرد. زیاده‌روی مکرر در مصرف میوه‌های خشک مانند خرما و زردآلوی خشک به دندان‌ها آسیب می‌زند، چون این میوه‌ها علاوه بر شیرینی بافت چسبنده‌ای دارند که روی مینای دندان باقی می‌ماند. بهتر است خرما همراه با وعده غذایی یا همراه با یک ماده غذایی دیگر مصرف شود تا این اثر آن کاهش یابد.
مقدار مناسب مصرف یک مشت کوچک است. میوه‌های خشک چون کوچک هستند و به آسانی خورده می‌شوند معمولا بیش از حد مصرف می‌شوند. مثلا شاید هرگز بیش از دو عدد زردآلوی تازه نخوریم ولی تعداد زیادی زردآلوی خشک را بدون توجه می‌خوریم. همین موضوع درباره خرما نیز صادق است.
بدون نظر! اولین نفر باشید