حبوبات در حال حذف از سفره مردم/ افزایش قیمت هایی که قرار نیست متوقف شود!

اقتصادسنج؛ با افزایش قیمت گوشت و لبنیات، وزن حبوبات در سبد اقلام پروتئینی مردم افزایش یافت؛ اما افزایش نجومی قیمت حبوبات نیز منجر به کاهش خرید مردم شد. حال آیا محصولاتی نظیر نخود، لوبیا، لپه و عدس هم از سفره مردم حذف می‌شود؟

روند نجومی قیمت حبوبات از سال گذشته آغاز شد و در سال جاری به بیشترین حد خود رسید. در واقع می‌توان گفت که با افزایش چشمگیر نرخ اقلام پروتئینی همچون گوشت و لبنیات، حبوبات نیز از سفره برخی از دهک‌های جامعه حذف شده است.

افزایش قیمت تمامی کالاهای اساسی منجر به این شد که افزایش ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ تومانی حبوبات به‌صورت هفتگی آن هم به‌طور چراغ خاموش چندان به چشم نیاید.

بررسی‌ها نشان می‌دهد که در حال حاضر قیمت یک بسته ۹۰۰ گرمی حبوبات اعم از نخود، عدس، لوبیا، لپه و … در فروشگاه‌های کشور به بیش از ۶۰ هزار تومان رسیده است.

اکنون قیمت یک بسته عدس ۹۰۰ گرمی بین ۶۳ هزار تا ۸۱ هزار تومان است. نخود نیز بین ۶۲ هزار تا ۸۹ هزار تومان به فروش می‌رسد. لوبیا قرمز بین ۷۳ هزار تا ۸۲ هزار تومان فروش می‌رود. ماش ۵۸ هزار تومان و لپه هم بین ۵۶ هزار تا ۷۹ هزار تومان است.

افزایش قیمت حبوبات تولید را کاهش داد

رشد لجام‌گسیخته قیمت حبوبات مستقیماً روی تولید محصولات تأثیر گذاشته است. البته روند کاهش تولید حبوبات از خشکسالی‌های مستمر و کاهش سطح زیرکشت هم نشأت می‌گیرد.

از سوی دیگر باید گفت که قیمت جهانی حبو‌بات پس از حمله نظامی روسیه به اوکراین نیز بشدت افز‌ایش یافت. از آن‌جایی که روسیه یکی از بزرگ‌ترین صادرکنندگان حبوبات در جهان است، جنگ بین این دو کشور تأثیر بسیاری در افزایش قیمت جهانی حبوبات داشت.

از آن‌جایی که بنا به گفته فعالان بازار نیاز سالانه حبوبات در کشور حدود ۷۵۰ هزار تن است و سال گذشته تنها ۵۰۰ هزار تن حبوبات در کشور تولید شد؛ بخشی از نیاز بازار باید از واردات تأمین شود؛ از همین رو افزایش قیمت جهانی حبوبات نیز در افزایش قیمت داخلی بی‌تأثیر نبود.

گفتنی است که بخش زیادی از نیاز بازار داخلی به نخود، انواع لوبیا و عدس از طریق واردات از کشورهای اتیوپی، استرالیا، کانادا، قزاقستان، ازبکستان و چین تأمین می‌شود.

اما بررسی‌های بیشتر نشان می‌دهد که نیاز به واردات حبوبات در سال جاری نسبت سال گذشته بیشتر نیز شده است؛ چراکه خشکسالی منجر به این شده بسیاری از اراضی کشاورزی زیر کشت حبوبات به کشت سایر محصولات زراعی همچون گندم و جو اختصاص پیدا کند.